वीरगन्ज । मधेस आन्दोलनको राप र तापबाट उदाएका नेता प्रदीप यादवले अन्ततः आफ्नो राजनीतिक निष्ठालाई तिलाञ्जली दिँदै नेकपा एमालेको ओत लागेका छन्। मधेसी जनतालाई 'अधिकार र पहिचान' को सपना बाँडेर सत्ताको भर्याङ चढेका यादवको यो कदमलाई धेरैले "राजनीतिक अवसरवादको पराकाष्ठा" का रूपमा टिप्पणी गरेका छन्।
लामो समयसम्म मधेस केन्द्रित दलमा रहेर "पहाडे संकीर्णतावाद" को चर्को विरोध गर्ने यादव अहिले त्यही दलको चुनाव चिन्ह लिएर मैदानमा उत्रिएका छन्, जसलाई उनी हिजोसम्म मधेस विरोधीको संज्ञा दिन्थे। यसले उनमा कुनै राजनीतिक विचारधारा नभई केवल सत्ता र शक्तिमोह मात्र रहेको पुष्टि गरेको छ। स्थानीय मतदाताहरू भन्छन्, "हिजो जसको विरुद्धमा हामीलाई लड्न उक्साए, आज उनीकै काखमा पुगेर मत माग्नु मतदाताको अपमान हो।"
यादवको यो निर्णयले उनलाई साथ दिँदै आएका इमानदार कार्यकर्ताहरू अलमलमा परेका छन्। वर्षौंसम्म क्षेत्रीय मुद्दाका लागि सडकमा पसिना बगाउने कार्यकर्ताहरूलाई बेवास्ता गर्दै उनले रातारात गरेको दल बदलले मधेसको राजनीतिमा नैतिकताको खडेरी देखिएको छ। सामाजिक सञ्जालमा उनको आलोचना गर्दै धेरैले लेखेका छन्— "मधेसको मुद्दा केवल चुनाव जित्ने कार्ड मात्र थियो, जुन अहिले उनले फालिदिएका छन्।"
मधेसका अधिकारका लागि लड्ने कसम खाएका यादवले आफ्नै व्यक्तिगत भविष्य सुरक्षित गर्न ठूला दलको शरण पर्नुले मधेस आन्दोलनका शहीदहरूको अपमान भएको विश्लेषण गरिएको छ। 'मधेसवाद' को चर्को भाषण दिने ओठहरू अहिले एमालेको 'केन्द्रीयता' को भजन गाउन थालेपछि उनको विश्वसनीयतामाथि ठूलो प्रश्नचिन्ह खडा भएको छ।
राजनीतिमा समीकरण बदलिइरहन्छन्, तर विचार र एजेन्डा नै त्यागेर गरिने आत्मसमर्पणले नेतालाई त फाइदा पुर्याउला, तर जनतालाई सधैं धोका नै हुन्छ। प्रदीप यादवको एमाले प्रवेश र उम्मेदवारी मधेसको माग सम्बोधनका लागि नभई, आफ्नो राजनीतिक अस्तित्व जोगाउने अन्तिम प्रयास मात्र देखिन्छ। फाल्गुन २१ गते हुने चुनावमा मधेसी जनताले यस 'अवसरवाद' को हिसाबकिताब कसरी गर्छन्, त्यो हेर्न बाँकी नै छ।
